Alsof we leven in een muziekstuk...

Arrien Sietsma | 19 januari 2016

Maandagochtend, 11.00 uur. Vijf vriendinnen zijn net vertrokken. Wietske en ik hebben samen met hen gebeden (mmhhh, hoe komt het toch dat zo vaak de vrouwen bidden? Het is alsof zij extra beseffen dat persoonlijk God zoeken belangrijk is. Nou ja, dat is iets voor een volgende blog misschien…), voor onze levens, onze gezinnen en onze gemeenschap Leven in Schuytgraaf. Niets verhevens hoor, heel eenvoudig eigenlijk. We steken een kaars aan, delen waarvoor we willen bidden en doen dat vervolgens.

Samen delen, bidden en danken doen we binnen onze gemeenschap op de maandag- en de vrijdagochtend. Daarnaast hebben we binnen ons gezin een ritme van stille tijd in onze pyjama’s voordat we aan het ontbijt gaan. Een half uurtje zijn we samen stil, lezen een boek, maken een kleurplaat, of zijn in gebed. Een mild regime; we doen dit op de vijf werkdagen, en we geven onszelf de ruimte om één van de vijf dagen over te slaan.

‘Lastig zeg, zo’n ritme’ zie ik je denken. En daar heb je wel een punt. Een nieuw ritme inslijten: dat is best een tour. Soms is het ‘s avonds later geworden dan ik wilde en druk ik liever de wekker nog even uit. Of heb ik op maandagochtend geen zin om te delen hoe het met me gaat. Duik ik liever in mijn werk, in plaats van mijn leven te delen met vriendinnen en mijn lieve Heer.

Tegenover alle dingen die in de weg kunnen zitten van een nieuw ritme aanleren, de praktische bezwaren, maar wellicht vooral mijn innerlijke bezwaren, plaats ik twee redenen waarom ik denk dat jij en ik niet zonder een gezond ritme kunt, in het zoeken van God.

Dit is de uitdaging: We zien Jezus het goede voorbeeld geven van ‘ora et labora’. Later leren ook Benedictus en andere kerkvaders dat ritme, alsof we leven in een muziekstuk. Een gezond ritme dat een must is voor een gezond geestelijk leven.
Dit is de uitnodiging: Dit is zo cool! Je zult met vallen en opstaan, en langzaamaan, gaan ervaren dat een gezond ritme van een last een lust wordt. Mijn ritme is mij, na een periode van tegenstribbelen en moeite, gaan zitten als een warme jas die ik nooit meer uit zal doen. Ik ben hier intens dankbaar voor. Het geeft me vrede met mijn ziel en verdiept mijn relatie met Jezus.

God is de Vader die op ons wacht aan de rand van het erf. Hoe ver we ook weglopen, wat we ook doen, hoe onze gedachten ook mogen zijn. Zijn eeuwige, alles overwinnende, niet kapot te krijgen liefde is iedere dag beschikbaar voor jou en mij. Wanneer we bij hem komen, dan mogen we hem aanspreken als Vriend. Hoe ongelooflijk is dat? Neem even je beste vriend of vriendin in gedachten… Oké, hoe voel je je bij hem of bij haar? Hoe zit je bij elkaar? Wat drink je samen, wat deel je samen? Nou, zo is het ook bij God en bij Jezus. Je bent zijn vriend of vriendin waarvoor hij alles over heeft gehad. Je mag bij hem thuis komen.

'Ok, ok, I get the point, maar hoe doe ik dat dan?' Ongeveer zo: Discipline leidt tot regelmaat, regelmaat leidt tot veiligheid, en veiligheid leidt tot groei.

De eerste 40 tot 50 dagen dat we een nieuw ritme aanleren doen we dat op discipline. We weten nog niet wat het ons gaat opleveren. In deze fase is het heel belangrijk om je eerste verlangen, of je innerlijk genomen besluit, voor ogen te houden. Dat kan zijn een intieme omgang met God krijgen bijvoorbeeld. Of meer vertrouwen krijgen, leven uit dankbaarheid, vrede ervaren… Als het moeilijk wordt de discipline vol te houden, kijk dan naar je verlangen en innerlijk besluit en blijf daar trouw aan. Dat is je basis. Modelleer vervolgens je ritme optimaal in jouw leven. Dat mag je best wat kosten (voor mij is dat op tijd naar bed gaan), maar niet zo veel dat het niet haalbaar is.

Onze ervaring is dat je na 40 tot 50 dagen zal merken dat je regelmaat ervaart en je een nieuw ritme hebt ontwikkeld. Die regelmaat geeft je veiligheid en je zult zien dat je relatie met God en anderen zich langzaamaan gaat verdiepen. Je gaat de eerste positieve effecten ervaren, erg prettig na dagen van volhouden…

De uitdaging verandert langzaam in een uitnodiging. Waar je ook bent, hoe hard het ook stormt om je heen, hoe je je ook voelt, uit welk land je ook terug mag komen, je Vader wacht je op. Hij wil je graag iedere dag even spreken en nodigt je uit in zhuis. Leer jezelf een ritme aan om thuis te komen, dan kan hij je schone kleren aantrekken en samen met je eten en drinken.